Trump'ın İran'la savaşında karşılaşacağı beş tuzak

ABD Başkanı Donald Trump, bölgenin tam teşekküllü bir savaşa sürüklenmesini önlemek için kırmızı çizgiler çizmeye çalışırken, gözlemciler Washington'un ağır bedeller ödemeden kurtulmasının zor olacağı siyasi ve ekonomik "tuzaklar" içinde kalabileceğine inanıyor.

Newsweek dergisi, kıdemli editörlerinden oluşan seçkin bir grubun kaleme aldığı bir haber analizinde, çatışmayı daha tehlikeli ve yaygın bir tırmanışa doğru itebilecek beş "stratejik tuzak" konusunda uyarıda bulundu.

Son kriz, İsrail'in geçen Çarşamba günü İran ve Katar'ın ortak kullandığı Güney Pars doğalgaz sahasını hedef almasının ardından başladı. Güney Pars sahası, doğalgaz üretiminde dünyanın en büyük sahası olup, küresel yankıları olan bölgesel bir krize yol açtı.

Durumu kontrol altına alma girişiminde bulunan Trump, ABD'nin saldırıdan önceden haberdar olmadığını açıkladı ve tekrarını önleme sözü verdi; aynı zamanda İran'ın Katar'ı tekrar hedef alması halinde geniş çaplı bir askeri karşılık tehdidinde bulundu.

Ancak analize göre, bu pozisyon Washington'ı karmaşık bir denkleme sokuyor; zira aynı anda tüm tarafları "caydırmaya" çalışıyor, ancak aynı zamanda Trump'ın kaçınması gereken 5 tuzağı da ortaya koyuyor:

Savaş, bölgenin ve ötesinin birden fazla alanına yayıldı ve fotoğraf, Bağdat'taki ABD diplomatik çıkarlarının yakınında gerçekleşen bir bombalamayı gösteriyor (Reuters).

1-Gerilimi tırmandırma tuzağı

ABD başkanının, İran'ın Katar'a tekrar saldırması halinde Güney Pars doğalgaz sahasını tamamen yok edeceği uyarısı, "Trumpvari" abartı kullanarak korkuyu yeniden canlandırmayı amaçlayan "klasik bir gerilim politikası örneğidir".

Ancak dergi, bu uyarının İran'ın Körfez'deki enerji ve nakliye tesislerine yönelik sınırlı saldırılar, inkar edilebilir taciz veya kademeli baskı yoluyla test edebileceği bir "gerilimi tırmandırma merdiveni" oluşturduğunu savunuyor.

2- İttifak Tuzağı

Bu tuzak, analizde "saldırgan bir ortak" olarak tanımlanan İsrail üzerindeki kontrolün potansiyel kaybında kendini gösterir ve Amerika Birleşik Devletleri'ni, taraf olmadığı kararların sonuçlarına katlanmaya zorlayabilir.

3- Güvenilirlik Tuzağı

Başkanların kamuoyuna açıkladıkları kırmızı çizgilerin olaylar tarafından tekrar tekrar test edilmesiyle güvenilirlik tuzağı ortaya çıkar.
Trump, İran'ı tehdit ederken aynı zamanda itidal sözü verdi ve İsrail'in yeni saldırılar yapmayacağına dair söz verdi; haber analizlerine göre bu, bir düşmana değil, bir müttefike daha çok yakışan bir taahhüttür.

Ancak dergi şu soruyu soruyor: Washington, tehditleriyle uyumlu olarak kampanyasını tırmandıracak mı, yoksa geri adım atıp tehditlerinden kaçınıyormuş gibi mi görünecek? Cevap şu: Her iki seçenek de maliyetli. Enerji krizi ve yükselen fiyatlar tüm dünyaya yayıldı.

4- Enerji tuzağı

Bu tuzak, Trump'ın karşı karşıya olduğu en ciddi zorluklardan biri olarak öne çıkıyor; zira ABD'nin Körfez'deki enerji güvenliğinin nihai garantörü olacağına dair verdiği söz , Amerikan ordusunun omuzlarına büyük bir güvenlik ve ekonomik yük getiriyor .

Küresel enerji ağındaki her bir düğüm noktasını İran insansız hava araçlarına ve siber operasyonlarına karşı koruma yeteneği , özellikle İngiltere ve Fransa gibi bazı Avrupalı ​​müttefiklerin tam teşekküllü bir savaşa sürüklenme korkusuyla doğrudan müdahil olmaktan çekinmeleri göz önüne alındığında, zorlu ve maliyetli bir görev gibi görünüyor.

Bu savaşın en büyük sakıncalarından biri, ABD ara seçimlerinde Cumhuriyetçiler üzerindeki beklenen etkisidir (Reuters).

5-  İç politikanın tuzağı

Bu askeri gerilim, Washington'daki seçim hesaplamalarından ayrı düşünülemez; zira petrol fiyatlarındaki artışların yol açtığı enflasyon, önümüzdeki Kasım ayında yapılacak ara dönem kongre seçimleri öncesinde Amerikan seçmeninin güvenine doğrudan bir tehdit oluşturmaktadır.

Analize göre Tahran, ABD yönetiminin "ekonomik sinirlerine" baskı uygulamanın geleneksel saha çatışmalarından daha etkili olabileceğinin farkında ve bu da yakıt fiyatlarını rakiplerin elinde etkili bir siyasi silah haline getiriyor.

Time dergisi, bu tuzaklardan kaçınmanın, net hedefler belirlemeye, müttefiklerle koordinasyonu ayarlamaya, pervasız söylemsel tırmanmadan kaçınmaya ve enerji piyasası oynaklığının siyasi karar alma üzerindeki etkisini nötralize etmeye dayalı daha disiplinli bir strateji gerektirdiği sonucuna varıyor.

Kaynak: TİME